پيامبر خدا صلىالله‌عليه‌وآله صلوات فرستد ، پس از آن هر چه خواست ، از خدا بخواهد . » « 1 » 7 . از سعد ساعدى از رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله آورده‌اند كه فرمود : لا صَلاةَ لِمَنْ لا يُصَلّى عَلَى النَّبىّ صلىالله‌عليه‌وآله ؛ نماز كسى كه بر پيامبر صلىالله‌عليه‌وآله صلوات نفرستد ، نماز نيست . « 2 » 8 . از جابر از رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله روايت كرده‌اند كه فرمود : مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَىَّ فَقَدْ شَقى ؛ كسى كه نام من نزد او برده شود و بر من صلوات نفرستد يقينا ستم كرده است . « 3 » 9 . از امام حسين بن على عليهماالسلام از رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله روايت كرده‌اند كه فرمود : مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَخَطَئ الصَّلاةَ عَلَىَّ خَطَئ طَريقَ الجَنَّة ؛ كسى كه نام من نزد او برده شود و صلوات بر مرا نديده انگارد ، راه بهشت را نديده انگاشته است . « 4 » 10 . در مسند احمد و سنن ترمذى و غير آن ، از حسين بن على عليهماالسلام از رسول خدا صلى الله عليه وآله روايت كرده‌اند كه فرمود : ألبَخيلُ مَنْ ذُكِرتُ عِنَدهُ فَلَم يُصَلِّ عَلَىَّ ؛ بخيل كسى است كه نام من نزد او برده شود و بر من صلوات نفرستد . « 5 »

--> ( 1 ) . سنن ابو داود ، ج 2 ، ص 77 ، حديث 1480 ؛ سنن ترمذى ، كتاب دعا ، ج 13 ، ص 21 . در روايت ديگر از همين باب آمده است : رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله به مردى كه نماز خواند و براى خويش دعا كرد ولى نه خدا را سپاس گفت و نه بر پيامبر خدا صلوات فرستاد ، فرمود : « اى نمازگزار ! هرگاه نماز خواندى و نشستى ، خداى را سپاس گوى و بر من صلوات فرست . سپس از او بخواه . » آن حضرت به فرد ديگرى كه نماز گزارد و سپاس خدا گفت و صلوات بر پيامبر فرستاد ، فرمود : « اى نمازگزار ! دعا كن كه اجابت مىشود . » مسند احمد ، ج 6 ، ص 18 ؛ سنن نسائى ، ج 3 ، ص 44 ؛ مستدرك حاكم ، ج 1 ، ص 268 ؛ رياض الصالحين نبوى ، ص 382 . ( 2 ) . سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 140 ، 400 . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . كنز العمال ، ج 1 ، ص 438 از طبرانى . همانند اين حديث را از ابن عباس نيز در ، ج 1 ، ص 438 مىبينيد . و نيز در تفسير درالمنثور ، ج 5 ، ص 218 ؛ ابن ماجه ، ص 294 . ( 5 ) . مسند احمد ، ج 1 ، ص 201 ؛ سنن ترمذى ، كتاب دعا ، ج 13 ، ص 62 - 63 ؛ كنز العمال ، ج 1 ، ص 437 ، از حسن كه ظاهرا اشتباه است . زيرا مؤلف‌خود گفته است : اين‌حديث را از احمد و ترمذى و نسائى و ابن حبان روايت كرده‌اند . لذا بايد از حسين عليه السلام باشد . همانند اين حديث را از عوف بن مالك و حسن و جابر و ابو هريره و قتاده نيز ، در كنزالعمال ، ج 1 ، ص 436 - 438 و 453 مىيابيد . و نيز در تفسير الدرالمنثور ، ج 5 ، ص 218 ؛ و رياض الصالحين ، ص 382 .